Приветствую Вас, Гость! Регистрация RSS

Турецкие Стихи

Воскресенье, 15.09.2019

Сағындым
Сағындым мен сағыныштан сарғайдым,
Көңілсізбін еш жерге де бармаймын.
Өз-өзімді жұбатып мен алдаймын,
Бұл өмірде жалғыз болып қалмаймын.

Сүигеніңмен қоштасу!!!

Қйналдым мен қйылада қарадым
Қоштасарда қймай сені барамын
Қайтем енді тағдыр жазса көрермін
Не істеиін қалмады менің амалым

Жынды қылдың жынданыпта барамын
Ойланамын от болыта жанамын 
Қинады-ау бұл махаббат меніде 
Аузын ашты жүректегі жараның

Жанға жайлы жылы жерде таппадым
Сені ойламай еш уақытта жатпадым 
Қиын екен жалғызсырап қалуда
Бір өзіне адалдықты сақтадым

Ең соңғы рет сүйем деші алдапта
Мейлі өтірік қарғап айтшы арбапта
Айтсаң болды неге айттың демеимін
Айтқаныңды өтірік, маған ешбір аңғартпа

Бұрын соңды жылағанда емеспін 
Неге жыладың жылама сен демессің
Қайтем енді қйналдым мен түсінші
Қанша айтсамда қайтып сенде келмессің
Қоштасудың уақытыда келдіме 
Қу нәпсілер әитеуір бір жеңдіме
Қйын екен сүигеніңмен қоштасу 
Құдай маған осындайды бердіме

Барасың ғой кетіп маған қарамай
Адам болмай қалғанымба жарамай
Бір қарамай барасың ғой кетіп сен 
Ең болмаса адам депте санамай

Тоқташы жаным тоқташы, тоқташы жаным
Айтқан сөзді жүрегіңе сақташы жаным
Тоқтамасаң өлім күтіп тұр ғой мені
Оқсыз қару қолданып атпашы жаным 

Тас қараңғы түк көрінбеиді көзіме 
Тоқтамадың менің айтқан сөзіме 
Жалғызсырап қалғаным ба шынымен
Қол жұмсадым еріксіз мен өзіме

Жаным шығып барады менің денемнен 
Енді қалай өлімді мен жеңем мен
Сен жалғызсың бұл өмірде мен жоқпын
Көз алдыңа елес болып келем мен


Жүгіріп сен келдің менің жаныма 
Көз жасың қосылды менің қаныма 
Көрсеткенің сенің маған осыма
Құлай кеттің сенде менің қасы ма

Кеш түсіндің кеш қалды ғой бәріде 
Артта қалды махаббаттың әніде
Не өтпеиді бұл өмірден кім кетпеиді 
Бәрі кетеді жасы барма кәрі де

Сөиледің сен жаратқанға тіл қаттың
Білемін мен жыладың сен үн қаттың 
Бірі қалса есімде бірі жоқ ғой 
Аяғыма оратылып сен жаттың

Уа ! Құдайым көрсеткенің сенің маған осыма.
Көмектесші менің жалғыз досы ма 
Қанша жалын енді бәрібір мен жоқпын
Бар даусыңмен айқайладың көкжиектен асыра

Бір Құдайға өмір бер деп жыланамын
Сен жоқ болсан сарғаямын , сағынамын 
Өз-өзінді өлімге неге қидың
Тірі қалсаң бас иіп бағынамын


Жатырмын мен қара жерде қыбырлап
Қймылдады ернім менің жыбырлап
Бар демімді жинап алдым соңғы рет 
Тіл қаттым мен саған қарап сыбырлап

Неге сонша жылап сен егілесің
Неге маған бас иіп берілесің
Ерте бастан ойлағанда болмадыма 
Жалғызсырап өмір бойы жеңілерсің

Қймай тұрсың сен мені қйылада 
Құдайдың маған берер сыйы барма
Ары қарай кете бер боссың енді
Кете берші көз жасыңды тыйып алда

Өтінемін жаныма жоламашы 
Қайғылы көзбен сен маған қарамашы
Қарағымда келмеиді қапа болдым
Өлі-тірі деп мені санамашы

Қош бол енді жаным менің сүигенім
Артта қалды мен сен үшін күигенім
Қайда болсаң бақытты бол жалғызым
Қанша сүидім басыңды маған имедің


Жалғыз болып қыз қалды еңіреді
Ей! Адамдар көмек берші келіп енді
Тірі жан көрінбеиді айналада 
Сүигеніне мәңгілікке сеніп еді

Қатыгез неткен тағдыр қатал едің
Қарусызбын өз-өзімді атар едім
О! Құдайым өлгім келет менің дағы
Өлгенімде менде осылай жатар едім

Бұл өмір, өмір емес тозақ еді
Жалғыздық мен үші үлкен азап еді
Өмір ащы өмір сүргім келмеиді де 
Мен үшін бұл шайтанның мазағы еді

Осылай боларын мен сезіп едім
Сезе тұрып мен не үшін келіп едім
Бұл жігіт өз-өзіне қол жұмсады 
Мен үшін өлгенін өз көзіммен көріп едім

Ашуландың, тоқтамай сен күтпедің деп 
Көзіңді жұмып мәңгілікке біткеніңбет
Тоқтамадым сүигенім соншалықты
Маған бола қйындықты істедің көп


Сүимесем мен азапты көремін бе 
Сен үшін жүрегімді бөлемін бе
Сен ойладың бұл мені сүимеиді деп
Сүимесем менде осылай өлемін бе

Мың ойландым толғаныпта барамында
Ешкім жоқ ғой жан-жағыма қарадымда
Көп ойланып қолыма пышақ алдым
Жалғыздықтың көргім келмеиді азабында

Өз-өзіме көрсеткен бұл мазағым ба
Бекерден-бекер менде жазамын ба
Көз алдымда нелер өтті бәрін жаздым
Толды міне менің де қағазым да

Мен үшін бәрі-бәрі жалған еді
Бәрі артта қол бұлғап қалған еді
Сол бір түні өз көзіммен не көрмедім
Сол оқйға осылай болған еді

Деді дағы құлады да жығылды
Ашық аспан қара бұлыт боп түңілді
Кім тыңдайды менің зарлы мұңымды
Көзім менің мәңгілікке жұмылды
 
Дінмухамед Есжанов
Категория: Казахские стихи (Казакша олендер, акындар) (02.01.2014)
Просмотров: 586 | Рейтинг: 0.0/0